Αγιολόγιο - Εορτολόγιο

Από τον βίο της Αγίας Θεοδώρας. Για την ταπείνωση
Από τον βίο της Αγίας Θεοδώρας. Για την ταπείνωση

Μερικοί από τους μοναχούς που ασκούνταν μαζί με την αγία Θεοδώρα χτυπήθηκαν από το κεντρί του φθόνου, επειδή την έβλεπαν να πλησιάζει στην κορυφή της αρετής. Χωρίς λοιπόν να το ξέρει ο ηγούμενος, την έστειλαν σε κάποιο ασκητήριο, δίνοντάς της μία επιστολή, η οποία φαινομενικά αφορούσε κάτι επείγον που έπρεπε να γίνει αμέσως. Στην πραγματικότητα όμως αυτό ήταν τέχνασμα –γι’ αυτό άλλωστε και έγινε νύχτα– για να την κατασπαράξουν τα θηρία, επειδή ο δρόμος εκείνος ήταν έρημος και μόνο θηρία είχε. Η επιβουλή ωστόσο αυτή του εχθρού αποδείχτηκε μάταιη, ή μάλλον είχε το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που εκείνος σχεδίαζε.

Καθώς δηλαδή η οσία έχασε τον δρόμο, παρουσιάστηκε με προσταγή Θεού ένα θηρίο και έγινε αλάθητος οδηγός της, ώσπου την πήγε στη μονή, στην οποία την είχαν στείλει. Ούτε τότε όμως απομακρύνθηκε, αλλά μπήκε μέσα μαζί της. Την ώρα που εκείνη πήγε να παραδώσει την επιστολή στον ηγούμενο, το θηρίο επιτέθηκε στον πορτάρη και παραλίγο θα τον ξέσχιζε, αν αυτός δεν φώναζε και δεν μαζεύονταν αρκετοί.

Η αγία στράφηκε και αυτή και, όταν κατάλαβε τι ήταν ο θόρυβος, έτρεξε στον άνθρωπο, τον οποίο είχε αρχίσει να τρώει το θηρίο, και αμέσως, αρπάζοντας εκείνο από τον λαιμό, τον γλύτωσε από τον θάνατο. Άλειψε έπειτα με λάδι τα δαγκωμένα μέλη του και, με την επίκληση του ονόματος του Χριστού, εκείνον τον αποκατέστησε υγιή όπως και πριν, ενώ το θηρίο το έκανε να πέσει αμέσως και να ψοφήσει.

Όλα αυτά η αγία ήθελε να μείνουν άγνωστα, γι’ αυτό και όταν γύρισε δεν φανέρωσε τίποτε στους μοναχούς. Εκείνοι όμως που ευεργετήθηκαν, ήρθαν από μόνοι τους πρωί πρωί και ανήγγειλαν το γεγονός. «Με τις ευχές του Θεοδώρου», έλεγαν, «σώθηκε άνθρωπος από φοβερό θάνατο, και από το στόμα του θηρίου μάς χαρίστηκε ένας που είχε κιόλας αρχίσει να τρώγεται από αυτό».

Ο ηγούμενος του μοναστηριού έμεινε κατάπληκτος από τα λόγια τους και ρώτησε με απορία: «Ποιος είναι αυτός που έστειλε εκεί τον Θεόδωρο;» Καθώς όμως όλοι αρνούνταν, κοίταξε την αγία και τη ρώτησε: «Ποιος είναι αυτός, Θεόδωρε, που μέσα στη νύχτα σε έστειλε κατεπειγόντως εκεί, με φανερό κίνδυνο της ζωής σου;» Δες όμως τι σοφίστηκε η άδολη αυτή ψυχή, ώστε και η ίδια να φυλάξει την ταπείνωση, και τους αδελφούς να μην κατηγορήσει: «Επειδή τότε έκλειναν από τη νύστα τα μάτια μου, και τα σωματικά και τα ψυχικά, δεν είμαι τώρα σε θέση να πω συγκεκριμένα ποιοι με έστειλαν».

 

Από το βιβλίο: ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ, τόμος Β’, Υπόθεση Μ’ (40). Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας, Θεσσαλονίκη 2003.

 

 

 

Από τον βίο της Αγίας Θεοδώρας. Για την ταπείνωση

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.